Page Title

Text Box: Transferimi i pyjeve ne perdorim e pronesi te Komunave eshte nje nder reformat me te medha te bere nga Qeveria Shqipetare si rruga me e mire per te perfshire Qeverisjen Vendore ne te drejta dhe detyra me te medha per te ndikuar ne mbrojtjen e Pyjeve dhe te mjedisit. Te gjithe duhet te pranojme se pamvaresisht nga pronesia mbrojtja e pyjeve dhe vecanerisht mbrojtja nga zjarri nuk munde te realizohen pa pjesmarrjen dhe pergjegjesine e te gjitha strukturave qe kane pyjet ne pronesi e ne perdorim.Vera po troket dhe disa thone se do te jete shume e thate.... por sido qe te jete pergatitja dhe masat parandaluese jane detyre e te gjitheve dhe vecanerisht e shoqatave te PPKKomunale.Tanime ne te gjitha Komunat e Qarkut Diber ka ndodhur transferimi i pyjeve ne pronesi te tyre, te gjithe komunitetet jane mbledhur kane diskutuar dhe kane vendosur ti marrin Pyjet ne pronesi/e perdorim dhe te gjithe kane krijuar strukturat ne nivel Fshati dhe Komune qe jane Komisjonet e fshatit dhe Shoqatat e ndertuara me baze komunitetet. Te gjitha kane pranuar, vendosur e miratuar ne keshillin e Komunes se do te perdorin pyjet ne baze te planeve te menaxhimit, si dhe cdo transferim eshte shoqeruar me dy ose tre paketa me investime per te permiresuar pyjet ne teritorin e vet por dhe per te forcuar strukturat e ndertuara ne fshat dhe ne Komune. Vijon faqe 3

Ne vitin 2008 z. Klaus Pöttinger, Menaxher dhe Pronar i kompanise “Teknologjia bujqesore PÖTTINGER” me qender ne Austri, shprehu deshiren per te kontribuar ne permiresimin e pyjeve komunale ne Shqiperi.Bazuar ne prioritetet e vendosura ne planet strategjike te Bashkise Peshkopi,Komunes Tomin dhe Melan, puna filloj ne kuroren e Qytetit si vendi me erozion mjaft te perhapur nga shkaku i prerjeve dhe kullotjeve pa kriter.Pikerisht ketu u mbollen peme antieroziv te Geshtenjes dhe Akacies ne nje siperfaqe prej 6 ha si dhe ndertimi i gardheve te gjelberta per ta bere Kuroren e Qytetit Peshkopi vend te sigurt nga erozioni, shembjet e rreshqitjet. Shume shpejt paisjet per qendren e trajnimit do te jene nje baze e rendesishme per fillimin e trajnimeve masive profesoonale. Mirenjohje te pakufishme z. Klaus Pöttinger ! FPKKQD

Fed.PKK Qarku DIBER

(Për debat të hapur publik, nxitur nga shkrimi i profesorëve të Fakultetit të Pyjeve Tiranë)

Vendbanimet në Shqipëri, qysh në mesjetë, kishin arritur një stabilitet dhe kishin kufij të përcaktuar mire për ndarjen e një fshati nga të tjerët. Kufijtë shënoheshin me gurë të mëdhenj të ngulur në tokë, me grumbuj plisash, me rrjedhën e përrenjve e të lumenjve, me shenja në trungjet e drurëve, atje ku kishte pyll, etj. Lëvizja e këtyre shenjave konsiderohej një faj shumë i rëndë. Çdo fshatar i njihte mirë kufijtë e fshatit të vet dhe mund t’i tregonte me lehtësi, duke përmendur toponimet përkatëse.
Përbrenda kufijve të fshatit përfshiheshin trojet e banesave e përqark tyre oborret e kopshtijet, pastaj vinin arat ose tokat e punuara dhe më tej kullotat dhe pjesa e malit apo e pyllit që i përkiste fshatit. Kjo ndarje e territoreve të fshatit, në shumë zona të Shqipërisë, sidomos atje ku mbizotëronte fshatarësia e lire, ruhej ende mjaft mirë deri në vitet e Luftës së Parë Botërore.

Ajo qe ia vlen të theksohet është se në shumë krahina si Mirditë, Has, Tropojë, Kukës, Peshkopi, Mat, Pukë, Bulqizë, Librazhd, Elbasan, Korçë, akoma të moshuarit i mbajnë mend shumë kufij jo vetëm të fshatit, por dhe te pyjeve te perdorura tradicionalisht dhe merave kolektive. Vijon faqe 4